Blogs

Blog
30.10.2014

Hij kon het bloggen niet laten

Toch weer aardig om even te lezen.
    Blog
    28.10.2014

    Wie voedt ons op?

    Heb jij je vader recentelijk nog gezien?
      Blog
      28.10.2014

      Het is een nacht

      Het is jammer dat we ons niet wat meer mengen tussen de Surinamers en wat meer discotheken en kroegen opzoeken waar stagiaires niet overheersen.
        Blog
        27.10.2014

        We leven in een beeldcultuur

        Wat kan het onderwijs leren van de evenementenbranche?
          Blog
          26.10.2014

          Opmars laptops in de klas

          Tablets stomen op in het onderwijs
            Blog
            23.10.2014

            Cliffhangers

            Met koppensnellen kom je al een heel eind
              Blog
              19.10.2014

              Lornah Kiplagat

              Ooit won Lornah Kiplagat de marathon van Amsterdam, nu is zij onderneemster
                Blog
                18.10.2014

                Zaterdagedities brengen veel nieuws

                Lornah Kiplagat komt met een eigen kledinglijn
                  Blog
                  17.10.2014

                  Wat verdienen filmsterren?

                  Moet ik het onderwijs in of de entertainmentwereld?
                    Blog
                    16.10.2014

                    Excellshit-myopen

                    Hun kennis staat op een blaadje. Hun doel is dat de student zich aan dat blaadje conformeert. Ons resteert niets anders dan de erasmiaanse lach.

                    Gerelateerd

                    28.10.2009

                    Face your dip

                      Blog
                      21.03.2012

                      Een dikke dip

                      Laura van Strijp is derdejaars student management in de zorg en blogt over haar stage in Uganda

                      Omdat we bijna op de helft van onze stage zaten, wilden we graag een leuk uitje plannen. Zanzibar is het geworden, woehoe! Zes dagen lekker gerelaxt, gezwommen en gesnorkeld en natuurlijk ook wat van het eiland gezien. Heerlijk ontspannen terug gekeerd naar Uganda ondanks de flinke terugreis.

                      Het weekend in het huis gebleven zodat we weer hard aan de slag konden met onze stageopdracht en verslagen. Ondanks de stroom en het internet die regelmatig uitvielen is het ons toch gelukt, gelukkig. Het is lastig om te blijven realiseren dat je hier bent voor een stage en dat je die opdrachten ook gewoon met een voldoende af moet ronden. Verder zijn er veel vrijwilligers die het 'lang leve de lol'-motto hebben en daardoor met veel andere dingen bezig zijn.

                      Maargoed, maandag afspraken gemaakt voor onze stageopdracht en samenwerkingsafspraken met scholen. Meteen even kennis gemaakt met de school voor wie wij onder andere een voorlichtingsprogramma gaan schrijven. Dinsdag zijn we voor ons sponsorproject naar de Chedra-school gegaan om de schoolgrond klaar te maken. Eindelijk aan de slag met ons sponsorgeld. We hebben er voor gekozen om een schooltuin aan te leggen zodat kinderen kunnen leren hoe ze zelf groenten kunnen kweken en dat er ook meteen een lekkere groentenvoorraad is voor de schoollunch. Verder willen we ervoor zorgen dat de school helemaal af is door een hek te plaatsen rondom het bijbehorende land en een groot bord te plaatsen zodat ze meer naamsbekendheid krijgen.

                      Om goed te weten wat we moeten doen om een succesvolle groententuin te kweken zijn we de hele woensdag op trainingsdag geweest bij een boerderij. Hier kregen we uitleg over het planten, de goede tijd, de furthilisers en pesticides. Kortom een hele vermoeiende maar interessante dag waarbij we veel geleerd hebben.

                      En net alsof ik het gepland had, kreeg ik precies nu, op het midden van de stageperiode een dikke dip. Soms krijg ik ineens een newsflash; je zit in Afrika, je vrienden en familie zitten aan de andere kant van de wereld en je zit hier in een ontzettend arm land dat heel veel hulp kan gebruiken. Maar ondanks alles wat je probeert toe te voegen, het blijft toch een ontwikkelingsland en HIV en malaria blijven een grote doodsoorzaak.

                      Het missen van iedereen begint nu echt toe te slaan. Zeker als het allemaal iets minder soepel loopt in het vrijwilligershuis, op het project, en voor je gevoel dan heb je even behoefte aan je 'gewone' leven in Nederland.

                      Gelukkig was deze grote dip na een paar uurtjes alweer over. Ik moet me blijven beseffen dat de mensen blij zijn met wat ze hebben hier, dat het een super mooi land is waar mensen ontzettend vriendelijk zijn, dat ik mijn moeder over een maandje al zie en mijn vriend over 1,5 maand. En dat ik de rest van mijn vrienden en familie gelukkig kan mailen, facebooken of skypen.  Ach, en over 3 maandjes ben ik alweer thuis.

                       

                      reageer >>

                      You are here