Blogs

Blog
26.01.2015

Schaarste aan studenten op HO-Tour

Vidius Studentenunie verbaast zich over het geringe aantal studenten bij de HO-tour van de minister.
    Blog
    22.01.2015

    Weg met de studeermantra

    We vinden dat ‘iedereen’ moet studeren. Maar waarom? Chris van der Heijden stoort zich aan het studeermantra.
      Blog
      20.01.2015

      Is er een hogere macht?

      Tussen gelovigen en atheïsten heb je nog de ietsisten en de agnosten.
        Blog
        18.01.2015

        Vrijwillig belazerd of niet?

        Vrijwilligerswerk geeft veel voldoening, zeker als je het zelf in de hand hebt.
          Blog
          17.01.2015

          Je neemt altijd wat mee van een congres

          Behalve inspiratie, krijg je soms ook de presentaties en hoor je potentiële gastsprekers voor in de klas.
            Blog
            16.01.2015

            Congresangst?

            Weer wat geleerd op het PIM & VMC lustrumcongres.
              Blog
              15.01.2015

              Beeldtaal domineert

              Je luistert niet naar wat ze zeggen, maar je kijkt naar wat ze zeggen.
                Blog
                14.01.2015

                Lekker waggelen

                'Schat, we worden dik. In 2015 gaan we naar de sportschool', sprak mijn vriend laatst plechtig.
                  Blog
                  13.01.2015

                  Duale studies verdwijnen

                  Leerkrachten varen op woelige baren
                    Blog
                    12.01.2015

                    Waarom?

                    Waarom hebben we juist nu behoefte aan snelle en sterke meningen? Reint Jan Renes zoekt een verklaring.

                      Gerelateerd

                      28.10.2009

                      Face your dip

                        Blog
                        21.03.2012

                        Een dikke dip

                        Laura van Strijp is derdejaars student management in de zorg en blogt over haar stage in Uganda

                        Omdat we bijna op de helft van onze stage zaten, wilden we graag een leuk uitje plannen. Zanzibar is het geworden, woehoe! Zes dagen lekker gerelaxt, gezwommen en gesnorkeld en natuurlijk ook wat van het eiland gezien. Heerlijk ontspannen terug gekeerd naar Uganda ondanks de flinke terugreis.

                        Het weekend in het huis gebleven zodat we weer hard aan de slag konden met onze stageopdracht en verslagen. Ondanks de stroom en het internet die regelmatig uitvielen is het ons toch gelukt, gelukkig. Het is lastig om te blijven realiseren dat je hier bent voor een stage en dat je die opdrachten ook gewoon met een voldoende af moet ronden. Verder zijn er veel vrijwilligers die het 'lang leve de lol'-motto hebben en daardoor met veel andere dingen bezig zijn.

                        Maargoed, maandag afspraken gemaakt voor onze stageopdracht en samenwerkingsafspraken met scholen. Meteen even kennis gemaakt met de school voor wie wij onder andere een voorlichtingsprogramma gaan schrijven. Dinsdag zijn we voor ons sponsorproject naar de Chedra-school gegaan om de schoolgrond klaar te maken. Eindelijk aan de slag met ons sponsorgeld. We hebben er voor gekozen om een schooltuin aan te leggen zodat kinderen kunnen leren hoe ze zelf groenten kunnen kweken en dat er ook meteen een lekkere groentenvoorraad is voor de schoollunch. Verder willen we ervoor zorgen dat de school helemaal af is door een hek te plaatsen rondom het bijbehorende land en een groot bord te plaatsen zodat ze meer naamsbekendheid krijgen.

                        Om goed te weten wat we moeten doen om een succesvolle groententuin te kweken zijn we de hele woensdag op trainingsdag geweest bij een boerderij. Hier kregen we uitleg over het planten, de goede tijd, de furthilisers en pesticides. Kortom een hele vermoeiende maar interessante dag waarbij we veel geleerd hebben.

                        En net alsof ik het gepland had, kreeg ik precies nu, op het midden van de stageperiode een dikke dip. Soms krijg ik ineens een newsflash; je zit in Afrika, je vrienden en familie zitten aan de andere kant van de wereld en je zit hier in een ontzettend arm land dat heel veel hulp kan gebruiken. Maar ondanks alles wat je probeert toe te voegen, het blijft toch een ontwikkelingsland en HIV en malaria blijven een grote doodsoorzaak.

                        Het missen van iedereen begint nu echt toe te slaan. Zeker als het allemaal iets minder soepel loopt in het vrijwilligershuis, op het project, en voor je gevoel dan heb je even behoefte aan je 'gewone' leven in Nederland.

                        Gelukkig was deze grote dip na een paar uurtjes alweer over. Ik moet me blijven beseffen dat de mensen blij zijn met wat ze hebben hier, dat het een super mooi land is waar mensen ontzettend vriendelijk zijn, dat ik mijn moeder over een maandje al zie en mijn vriend over 1,5 maand. En dat ik de rest van mijn vrienden en familie gelukkig kan mailen, facebooken of skypen.  Ach, en over 3 maandjes ben ik alweer thuis.

                         

                        reageer >>

                        You are here