Blogs

Blog
19.09.2014

Hoe bereik je een doelgroep?

In het verleden duiken geeft nieuwe energie.
    Blog
    18.09.2014

    Televisiekijken blijft aantrekkelijk

    Ondanks alle kritiek op de televisie blijven we eraan verslaafd.
      Blog
      17.09.2014

      Wat leren we van onze geschiedenis?

      Als je de school verlaat, kan je kennis opdoen.
        Blog
        16.09.2014

        Grasduinen kan leuk zijn

        Dertig jaar reclame, is er nu veel veranderd?
          Blog
          15.09.2014

          Wat zit er in de doofpot?

          Je moest eens weten wat er allemaal in de doofpot belandt
            Blog
            15.09.2014

            Niet eerlijk

            In haar eerste autovrije week ontmoet Suzanne Unck vooral enthousiaste collega's. Maar er is ook kritiek op het Low Car Diet.
              Blog
              13.09.2014

              Studenten vliegen eropuit

              Er zijn meer studeer- en stagemogelijkheden over de grens dan je denkt.
                Blog
                12.09.2014

                Flexwerken is het nieuwe credo

                Gaan we flexwerken om te bezuinigen of om beter onderwijs te geven?
                Blog
                11.09.2014

                De HU als vliegveld

                Met al die snel wisselende managers is het niet vreemd dat er iets fout gaat op verschillende faculteiten.
                  Blog
                  11.09.2014

                  Julileum HU in 2015

                  Aan de boeken herken je een persoon, ook aan z'n knipsels

                    Gerelateerd

                    28.10.2009

                    Face your dip

                      Blog
                      21.03.2012

                      Een dikke dip

                      Laura van Strijp is derdejaars student management in de zorg en blogt over haar stage in Uganda

                      Omdat we bijna op de helft van onze stage zaten, wilden we graag een leuk uitje plannen. Zanzibar is het geworden, woehoe! Zes dagen lekker gerelaxt, gezwommen en gesnorkeld en natuurlijk ook wat van het eiland gezien. Heerlijk ontspannen terug gekeerd naar Uganda ondanks de flinke terugreis.

                      Het weekend in het huis gebleven zodat we weer hard aan de slag konden met onze stageopdracht en verslagen. Ondanks de stroom en het internet die regelmatig uitvielen is het ons toch gelukt, gelukkig. Het is lastig om te blijven realiseren dat je hier bent voor een stage en dat je die opdrachten ook gewoon met een voldoende af moet ronden. Verder zijn er veel vrijwilligers die het 'lang leve de lol'-motto hebben en daardoor met veel andere dingen bezig zijn.

                      Maargoed, maandag afspraken gemaakt voor onze stageopdracht en samenwerkingsafspraken met scholen. Meteen even kennis gemaakt met de school voor wie wij onder andere een voorlichtingsprogramma gaan schrijven. Dinsdag zijn we voor ons sponsorproject naar de Chedra-school gegaan om de schoolgrond klaar te maken. Eindelijk aan de slag met ons sponsorgeld. We hebben er voor gekozen om een schooltuin aan te leggen zodat kinderen kunnen leren hoe ze zelf groenten kunnen kweken en dat er ook meteen een lekkere groentenvoorraad is voor de schoollunch. Verder willen we ervoor zorgen dat de school helemaal af is door een hek te plaatsen rondom het bijbehorende land en een groot bord te plaatsen zodat ze meer naamsbekendheid krijgen.

                      Om goed te weten wat we moeten doen om een succesvolle groententuin te kweken zijn we de hele woensdag op trainingsdag geweest bij een boerderij. Hier kregen we uitleg over het planten, de goede tijd, de furthilisers en pesticides. Kortom een hele vermoeiende maar interessante dag waarbij we veel geleerd hebben.

                      En net alsof ik het gepland had, kreeg ik precies nu, op het midden van de stageperiode een dikke dip. Soms krijg ik ineens een newsflash; je zit in Afrika, je vrienden en familie zitten aan de andere kant van de wereld en je zit hier in een ontzettend arm land dat heel veel hulp kan gebruiken. Maar ondanks alles wat je probeert toe te voegen, het blijft toch een ontwikkelingsland en HIV en malaria blijven een grote doodsoorzaak.

                      Het missen van iedereen begint nu echt toe te slaan. Zeker als het allemaal iets minder soepel loopt in het vrijwilligershuis, op het project, en voor je gevoel dan heb je even behoefte aan je 'gewone' leven in Nederland.

                      Gelukkig was deze grote dip na een paar uurtjes alweer over. Ik moet me blijven beseffen dat de mensen blij zijn met wat ze hebben hier, dat het een super mooi land is waar mensen ontzettend vriendelijk zijn, dat ik mijn moeder over een maandje al zie en mijn vriend over 1,5 maand. En dat ik de rest van mijn vrienden en familie gelukkig kan mailen, facebooken of skypen.  Ach, en over 3 maandjes ben ik alweer thuis.

                       

                      reageer >>

                      You are here