Blogs

Blog
23.10.2014

Cliffhangers

Met koppensnellen kom je al een heel eind
    Blog
    19.10.2014

    Lornah Kiplagat

    Ooit won Lornah Kiplagat de marathon van Amsterdam, nu is zij onderneemster
      Blog
      18.10.2014

      Zaterdagedities brengen veel nieuws

      Lornah Kiplagat komt met een eigen kledinglijn
        Blog
        17.10.2014

        Wat verdienen filmsterren?

        Moet ik het onderwijs in of de entertainmentwereld?
          Blog
          16.10.2014

          Excellshit-myopen

          Hun kennis staat op een blaadje. Hun doel is dat de student zich aan dat blaadje conformeert. Ons resteert niets anders dan de erasmiaanse lach.
          Blog
          16.10.2014

          De maniertjes van Erik Scherder

          Je moet meer bewegen zegt professor doctor Erik Scherder
            Blog
            15.10.2014

            Wat doet CARPE?

            Geeft CARPE internationalisering een impuls?
            Blog
            15.10.2014

            Buurman Henk en de examencommissie

            Peter R. de Vries zal de scholen niet binnenlopen en aankaarten dat er iets flink mis is op onze HU. Dus doe ik dat maar.
              Blog
              14.10.2014

              De bijbel voor ongelovigen

              Een gecensureerde blog nog een keer op de site gezet. Ik ben benieuwd voor hoe lang.
                Blog
                14.10.2014

                Wat angst met je doet

                Lach vrolijk om Matthijs wanneer hij bezorgd vraagt of we wel bang genoeg zijn.

                  Gerelateerd

                  28.10.2009

                  Face your dip

                    Blog
                    21.03.2012

                    Een dikke dip

                    Laura van Strijp is derdejaars student management in de zorg en blogt over haar stage in Uganda

                    Omdat we bijna op de helft van onze stage zaten, wilden we graag een leuk uitje plannen. Zanzibar is het geworden, woehoe! Zes dagen lekker gerelaxt, gezwommen en gesnorkeld en natuurlijk ook wat van het eiland gezien. Heerlijk ontspannen terug gekeerd naar Uganda ondanks de flinke terugreis.

                    Het weekend in het huis gebleven zodat we weer hard aan de slag konden met onze stageopdracht en verslagen. Ondanks de stroom en het internet die regelmatig uitvielen is het ons toch gelukt, gelukkig. Het is lastig om te blijven realiseren dat je hier bent voor een stage en dat je die opdrachten ook gewoon met een voldoende af moet ronden. Verder zijn er veel vrijwilligers die het 'lang leve de lol'-motto hebben en daardoor met veel andere dingen bezig zijn.

                    Maargoed, maandag afspraken gemaakt voor onze stageopdracht en samenwerkingsafspraken met scholen. Meteen even kennis gemaakt met de school voor wie wij onder andere een voorlichtingsprogramma gaan schrijven. Dinsdag zijn we voor ons sponsorproject naar de Chedra-school gegaan om de schoolgrond klaar te maken. Eindelijk aan de slag met ons sponsorgeld. We hebben er voor gekozen om een schooltuin aan te leggen zodat kinderen kunnen leren hoe ze zelf groenten kunnen kweken en dat er ook meteen een lekkere groentenvoorraad is voor de schoollunch. Verder willen we ervoor zorgen dat de school helemaal af is door een hek te plaatsen rondom het bijbehorende land en een groot bord te plaatsen zodat ze meer naamsbekendheid krijgen.

                    Om goed te weten wat we moeten doen om een succesvolle groententuin te kweken zijn we de hele woensdag op trainingsdag geweest bij een boerderij. Hier kregen we uitleg over het planten, de goede tijd, de furthilisers en pesticides. Kortom een hele vermoeiende maar interessante dag waarbij we veel geleerd hebben.

                    En net alsof ik het gepland had, kreeg ik precies nu, op het midden van de stageperiode een dikke dip. Soms krijg ik ineens een newsflash; je zit in Afrika, je vrienden en familie zitten aan de andere kant van de wereld en je zit hier in een ontzettend arm land dat heel veel hulp kan gebruiken. Maar ondanks alles wat je probeert toe te voegen, het blijft toch een ontwikkelingsland en HIV en malaria blijven een grote doodsoorzaak.

                    Het missen van iedereen begint nu echt toe te slaan. Zeker als het allemaal iets minder soepel loopt in het vrijwilligershuis, op het project, en voor je gevoel dan heb je even behoefte aan je 'gewone' leven in Nederland.

                    Gelukkig was deze grote dip na een paar uurtjes alweer over. Ik moet me blijven beseffen dat de mensen blij zijn met wat ze hebben hier, dat het een super mooi land is waar mensen ontzettend vriendelijk zijn, dat ik mijn moeder over een maandje al zie en mijn vriend over 1,5 maand. En dat ik de rest van mijn vrienden en familie gelukkig kan mailen, facebooken of skypen.  Ach, en over 3 maandjes ben ik alweer thuis.

                     

                    reageer >>

                    You are here